Ah Mehmed’im!…
- Tarih:
Adamın evde güpgüzel karısı varken başka bir kadının yanına gidip gelir olmuş. Bir gün arkadaşı bunun farkına varmış. Adamı çekmiş kenara, “Sen ne yapıyorsun?” demiş. “Bakıyorum, evdeki karın o kadından on kat daha güzel. Neden bunu yapıyorsun?” Adam arkadaşına dönmüş ve “Ya, bir ‘Mehmed’im’ deyişi var, sorma; içimin yağlarını eritiyor.” demiş.
İnsan genel anlamda gerçekten nankör yaratılmış. Uzaktaki davulun sesi adama güzel gelirmiş; komşunun tavuğu komşuya kaz görünürmüş. Bu bağlamda o kadar çok atasözü söylenmiş ki… Adam bir gün yataklara düşseydi, bakıma muhtaç olsaydı o zaman görecekti el mi yaman bey mi yaman…
Seni sömürecek olan biri tabii ki sana karşı güzel konuşacak, sana kendini değerli hissettirecek. Erkeklerin aldatmalarının yüzde 90’ı zayıf karakterli farelerin durumuna benzer. Bazı fareler bilmezler ki bedava peynir ancak kapanda olur. Tabii olayı tersten de okuyabilirsiniz: Aldatan erkekler aslında karakteri zayıf, aldanan erkeklerdir.
Yüce kitabımız Kur’an-ı Kerim’de ifade etmeye çalışacağım konu ile ilgili ayetlere rastladım. Bakara Suresi 204 ve 205. ayetler şu şekildedir: “İnsanlardan öylesi vardır ki dünya hayatı konusundaki sözleri senin hoşuna gider; o, hasımların en yamanı olduğu halde kalbinde olana Allah’ı şahit de tutar. (204) Hâkimiyeti ele aldığında ise ülkede bozgunculuk çıkarıp ürünleri ve nesilleri yok etmeye çalışır. Allah bozgunculuğu sevmez. (205)”
Bizim üniversite yıllarımızda sosyal demokrat olan; sosyal adalet, halkların özgürlüğü, emek, alın teri söylemleri ile ortalığı birbirine katan delikanlı beş on yıl içinde sermayenin cazibesine kapılıp cilveli sözlerinin karşısında kendinden geçerek bütün savunduğu değerleri unutup gitti. Bir zamanlar uğruna zindanlarda çürümeye, hatta ölmeye razı olduğu değerler uçtu gitti.
Yine bir zamanlar “Biz partilerin değil, sistemin alternatifiyiz; dünya hayatı geçicidir, esas hayat ahiret hayatıdır.” diyen geniş bir inançlı kitle de geçici olan dünyanın menfaat kapıları ardına kadar açılınca, kamu malının ve makamların o cezbedici göz kırpması karşısında o ulvi değerleri bırakıp mücahitlikten müteahhitliğe soyundular.
İkinci Dünya Savaşına kadar ensesini kalınlaştıran ırkçı emperyalist güç olan siyonizm savaştan sonra iktidarı ve dünya hakimiyetini ele geçirdi. İlk yaptığı icraat kurumsallaşıp tüzel kişilikler ile insanlığın karşısına çıktı. İsimlerine vitrin görüntülerine bakarsan ne kadar güzel ne kadar faydalı.
Dünya Ekonomik Forumu, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, Dünya Bankası, Uluslararası Para Fonu (IMF). Ayrıca tohumdan ilaca hayvanları korumadan, yeşili sevmeye yüzlerce hayır kurumu. Hepsinin ortak söylemleri aynı: “Dünyayı daha iyi bir noktaya getireceğiz, savaşları önleyeceğiz, açlığa ve yoksulluğa çare olacağız; kısacası dünyayı ıslah edeceğiz.”
Dünya Ekonomik Forumu yoksulluğun bitirilmesinden dem vurur ama altta yatan, tüm sermayenin dünyanın belli başlı elitlerinin elinde toplanmasıdır. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi güvenlikten, adaletten bahseder; söz ise sadece 5 daimî üye dediklerinin elindedir. Dünya Bankası “yoksul ülkelere yardım” der, tefecinin eline düşmüş gariban misali ülkelerin üzerine çöker.
Vesaire, vesaire, vesaire… Televizyonlardan baktığın zaman gördüğün dünyada çok güzel, çok faydalı işler yapılıyor. Bir de bugünlerde COP çıktı. Hem de kendi ülkemizde! Şimdi de derenin taşı ile derenin kuşunu avlama peşindeler. Bir “Mehmed’im” deyişine kanmamak lazım amma illa ben aldatılmak istiyorum diyene de yapacak bir şey yok vesselam…




